Vijfentwintighonderd  jaar  geleden  realiseerde Boeddha zich dat het leven
vergankelijk is. Je kunt het heden en verleden niet vasthouden, de toekomst
–  uiteindelijk  -  niet  zeker  stellen.  Dit  gegeven  onder  ogen  zien,
accepteren en je neiging tot vasthouden en zeker stellen los te laten vormt
het  hart  van  de  Boeddhistische  meditatietraditie.  Zen  maakt  hiervan
onderdeel uit.


Om  te  beginnen leert Zen je te focussen op het hier en nu. Je probeert je
bewust te zijn van wat je doet, terwijl je het doet. Als je loopt, dan loop
je.  Als je zit, dan zit je. Hierdoor kun je drukke, soms malende gedachten
die met je op de loop gaan loslaten. Consequent toegepast leidt dit tot een
gevoel van lichtheid, helderheid en ontspanning. Voor veel mensen in eerste
instantie de reden om Zen te beoefenen.


Als  volgende  stap geef je alle ruimte aan wat je denkt, voelt en ervaart.
Je stelt je open voor alles wat zich hier en nu aandient. Of dit nu prettig
is,  of  pijnlijk, verwarrend of anderszins. Als je gedachten afdwalen naar
verleden  of  toekomst,  breng je je aandacht weer terug naar wat speelt in
het hier en nu. Daarbij beoordeel je je ervaring niet, je probeert deze ook
niet  te veranderen. Je accepteert je ervaring zoals deze is op dit moment.
Je  ontwikkelt op deze manier een open houding en leert meer vanuit rust en
acceptatie te handelen.